Om te komen tot een betere benutting van de bestaande mogelijkheden die in de groene ruimte aanwezig zijn moet er een stimuleringsregeling komen om leegstaande gebouwen te benutten voor doelen die meer overeenstemmen met het algemeen belang.

De bouw van ‘zichtlokaties’ in de vorm van lintbebouwing voor bedrijventerreinen langs wegen in de groene ruimte dient beperkt te worden.

Via het geven van meer vrijheid tot bouwen in bebouwde gebieden van de groene ruimte wordt een enorme impuls gegeven aan de economie, werkgelegenheid en woonruimteverdeling, zonder dat dat ten koste gaat van overheidsuitgaven. Inschikken op het eigen erf wordt aantrekkelijk gemaakt, zodat een betere en eerlijker verdeling van de beschikbare groene ruimte mogelijk wordt.

Veranderende perspectieven in bijvoorbeeld de landbouw leiden tot het vrijkomen van gebieden, die op zorgvuldige wijze beheerd en bestemd dienen te worden met oog voor de belangen van mens, dier, natuur en milieu.

De overheid krijgt, om speculatie te voorkomen, de mogelijkheid vrijkomende gronden als eerste aan te kopen tegen onafhankelijk vastgestelde marktwaarde.

Splitsing van woningen in kleinere wooneenheden wordt gestimuleerd met een subsidieregeling, zodat meer zelfstandige woonruimte beschikbaar komt op de woningmarkt.

Leegstaande kantoorpanden, die hiervoor geschikt zijn, moeten kunnen worden omgebouwd tot woningruimte, waardoor de woningnood en het bouwen in de huidige natuur- en agrarische gebieden kan worden verminderd.

In een klein land als Nederland dient de groene ruimte beschermd te worden en moeten op het gebied van ruimtelijke ordening allocatieproblemen worden aangepakt. Een andere grondpolitiek kan speculatie en scheefgroei in de verdeling van de openbare ruimte uitbannen. Het op slot doen van het ruimtelijk gebied leidt tot een verpaupering van het platteland, het opdrogen van het voorzieningenniveau, de onmogelijkheid voor jongeren om te blijven wonen in de omgeving waar ze zijn opgegroeid en een schijnbescherming van de groene ruimte. Immers, na een lange periode van scheefgroei in een omgeving die ruimtelijk op slot zit, zoeken problemen zich een uitweg, waarbij veelal grote stukken van de groene ruimte worden opgeofferd aan de aanleg van Vinex lokaties en andere nieuwbouwwijken in het landelijk gebied, dat daardoor ernstig aangetast kan worden.

Een verantwoorde ‘groene’ visserijsector voorkomt overbevissing, zorgt voor minimale bijvangst, tast het zeemilieu niet aan en hanteert alleen diervriendelijke vangst- en dodingsmethoden. De overheid dient een dergelijke groene visserijsector te stimuleren. Vangstquota moeten drastisch worden verlaagd om de visstand de gelegenheid te geven zich te herstellen.

Vrijkomende agrarische gebouwen mogen in principe benut worden voor woningbouw van gelijke omvang, waarbij de inhoud per woning/appartement niet meer mag bedragen dan 500m3. Grotere agrarische complexen mogen benut worden voor de vorming van appartementencomplexen op het platteland.